PERS & REACTIES

Lilian Hak speelt met band én Magogo

TILBURG – Ze is een opvallende ver­schijning, met dat scheve, torenho­ge kapsel. Het beeld is de blikvan­ger van de nieuwe cd ‘Old Powder New Guns’ van Lilian Hak en doet denken aan wat ooit was: nostal­gie, romantiek. Het is ook duister en mysterieus. En dat is juist de be­doeling: „Het is een concept, thea­traal, filmisch, niet te plaatsen in de tijd.” Met haar elfkoppige band maakt Lilian Hak jazzy, zelf gecom­poneerde muziek die is geïnspi­reerd door de sfeer van zwart-wit­films uit de jaren ‘40 met veel sus­pense en weemoed.

De zangeres is de komende weken meerdere malen in Tilburg en om­geving. Tweemaal speelt ze met het Tilburgse Magogo Kameror­door kest in de Concertzaal en met haar complete band doet ze Goirle aan. Ze is terug bij de muziek die bij haar past, vertelt Lilian Hak. „ Ik studeerde lichte muziek, zang en piano op het Conservatorium. Daarna ben ik de richting van de elektronische muziek opgegaan. Nu ben ik met mijn nieuwe al­bum terug bij de oorsprong, met klassieke arrangementen, jazz en filmmuziek. Ik hou van film en filmmuziek.”

‘Old Powder New Guns’ is alweer haar derde album en ze werkt aan een vervolg. Voor ‘Old Powder...’ reisde ze met een stapel dvd’s naar Bangkok. Daar bekeek ze de films en ontwikkelde zich de contouren voor nieuwe composities. „ Soms schrijven mensen dat ik bestaande filmmuziek breng, maar dat is niet zo. Ik maakte gebruik van korte fragmenten van soundtracks. Die heb ik gesampled en bewerkt in de computer. Onder elke toets zat een geluid, zo kreeg ik een palet aan klanken. Dat is de basis voor mijn nummers. De films hebben mij geholpen om sfeer en klank op te roepen. De teksten zijn ook van mezelf, maar soms ben ik geïn­spireerd door een oneliner uit een film.” Op het podium werkt Lilian Hak met beelden, vaak abstract, maar ook met flarden van films.

Haar Toren-van-Pisa-kapsel draagt ze vaak op de bühne, maar voor de theatershows heeft ze ‘ iets’ nieuws, zo voorspelt de zangeres. Ze wordt omringd door muzikan­ten, naast blazers, een toetsenist, gitarist en slagwerk werkt ze ook met een strijkkwartet. Met die be­zetting staat ze onder meer in Jan van Besouw.„Een tijd geleden kreeg ik mail van Magogo Kamer­orkest met de vraag om samen te werken. Magogo werkt vaker met andere artiesten. We hebben mijn arrangementen aangepast aan het orkest. In het programma in de Til­burgse Concertzaal worden mijn nummers afgewisseld met filmmu­ziek uit ‘Psycho’ van Hitchcock en muziek van Stravinsky.” Hetzelfde programma is ook te zien tijdens de Tilburgse Cultuurnacht, dan ‘s nacht om 2.00 uur als de klok wordt teruggezet.

Lilian Hak: donderdag 20-10 met Magogo in de Concertzaal, 20.30 uur. Ook tijdens Cultuurnacht op 29 okt. om 02.00 uur.   
Samenspel orkesten is precies afgestemd

Calefax is een topensemble dat een kleur- en fantasierijke klank en tot in detail afgestemd samenspel tevoorschijn toverde. Het mooist kwam dat uit in de ‘ Siegfried Idyll’ van Wagner, bewerkt door Calefax- klarinettist Jelte Althuis. Wagners rijke idioom werd door Magogo, maar vooral door Calefax, subtiel benaderd, het klankbeeld was licht en transparant, de versmelting van blazers en strijkers maakte de beleving mild.(...)Leukste stuk van de avond was de ‘Notenkrakersuite’ van Tsjaikofsky, in een bewerking van een bewerking.  Duke Ellington maakte een arrangement voor bigband, Calefax- hoboïst Olivier Boekhoorn maakte er op basis daarvan één voor rietkwintet. Brutaal, vrij en gedurfd gespeeld kreeg Tsjaikofsky’s muziek een totaal ander gezicht, viel de relatieve braafheid weg en kwam er lucht, humor en passie in deze balletmuziek. Verrassend was het onbekende werk voor strijkorkest van de Amerikaan Arthur Foote (1853-1937). De ‘ Suite in E’, geschreven in de traditie van Brahms enWagner, kan wedijveren met Tsjaikofsky’s beroemde ‘ Serenade voor Strijkorkest in C opus 48’. uit: Brabants Dagblad (Marjolijn Sengers) vr 8 april 2011

Lavinia Meijer is klasse apart

Harpiste Lavinia Meijer is een klasse apart. Vorig jaar won ze geheel terecht de Nederlandse Muziek¬prijs, de belangrijkste bekroning voor iedere Nederlandse musicus. Gisteravond ging het Magogo Kamerorkest een verrassende pas de deux aan met Lavinia Meijer. Een gewaagd programma met voor het Magogo ongewone programmakeuzes.Artistiek leider en dirigent Arjan Tien weet ook steeds interessantere stukken voor strijkorkest uit de archieven op te diepen. Zo was de ‘Prelude Le Déluge’ van Camille Saint-Saëns een ware trouvaille. Een instant ‘music for the millions’, alleen wordt het werk maar zeer zelden gespeeld (...) Hoogtepunt was namelijk Lavinia Meijers ontwapenende optreden.De 27-jarige harpiste en het orkest tilden elkaar naar grote hoogtes in Isang Yun’s ‘Gong-Hu’ voor harp en strijkers. Een regenboog aan klankkleuren waaiert uit boven het orkest. Herfstmuziek met strijkers die het fluiten van de wind verklanken, en de riedelende harp die verkwikt met klaterend hemelwater."
uit: Brabants Dagblad (Mark van de Voort), vr 15 oktober 2010

Orkestpotpourri vol prikkels is vermakelijk

"Het Magogo Kamerorkest kijkt niet op een onsje meer of minder. Als je het nieuwe muziekseizoen opent, dan maar met een ruim twee uur durende show. In thuishaven Concertzaal Tilburg liet Magogo horen waar het goed in is. (...) Spil van het succes is dirigent en enthousiasmerend leidsman Arjan Tien. Zijn ervaringen met het avontuurlijk ingestelde Metropole Orkest stralen ook af op het kleinere Magogo. De bonte mix die zaterdag op het publiek werd afgevuurd bleek een ideale staalkaart van Magogo’s aanpak. Muziek is muziek, of dat nu Hollandse indiepop is, minimalistische orkestmuziek of Ierse volksdans. Een tikkeltje onbeschaamde potpourri, maar wel met onverwachte prikkels. (...)Ook de twee voornaamste solisten van het orkest mochten hun beste beentje voorzetten. Kersverse concertmeester Marlene Hemmer mocht alle schroom van zich afgooien in De Sarasate’s ‘Carmenfantasie’. Cellist Roeland Duijne beet zich zelfverzekerder vast in Tsjaikovski’s ‘ Variaties op een rococothema’."
uit: Brabants Dagblad (Mark van de Voort), ma 27 september 2010

Magogo in droeve vreugde

"Het Magogo Kamerorkest liet in een optreden met de groep Mazzeltov de vele kanten horen van Joodse muziek. Van intense, naar binnen gekeerde droefenis bewogen de musici zich gisteren onder leiding van Arjan Tien langs jazzy dansen en Amsterdams straatrepertoire naar een uitgelaten finale (...) De samenwerking met deze klezmer-jazzgroep was sowieso heel geslaagd. Het leek of ze elkaar uitdaagden om zich te begeven in steeds ander repertoire." 
uit: Brabants Dagblad (René van Peer), vr 30 oktober 2009

Betoverende dans Magogo en Wouters

"Het was opmerkelijk hoe fris en soepel Magogo met zijn kleine be­zetting klonk. Dat gold zeker voor de Haffnerserenade, die het orkest na de pauze speelde. Met een leng­te van een uur is het een monu­mentale compositie. De concentra­tie van de musici werd zwaar op de proef gesteld. Ze behielden hun souplesse. Tot de laatste noot bleef de muziek dansen. In het vierde deel mocht concertmeester Sanne Hunfeld even schitteren in een so­lo. Ze werd onmiddellijk beloond met een spontaan applaus, dat he­lemaal verdiend was. Ze gaf haar partij veel reliëf, met zacht strelen­de tonen en vinnig flitsende melo­dielijnen.
  LarsWouters van den Oudenwe­ijer kreeg in Mozarts Klarinetcon­cert beduidend meer ruimte om te soleren. (...) Hij dook in het orkest onder, sprong er bovenuit, sneed er dwars doorheen.(...) Je kunt het Mozart niet meer vragen of hij het zo bedoeld had, maar het is moeilijk voor te stellen dat het antwoord ‘ nee’ zou zijn."
uit: Brabants Dagblad (René van Peer), ma 28 september 2009

Magogo speelt muzikale aroma's rond Monet
"In het Franse impressionisme kwamen beeldende kunst en muziek dicht bij elkaar. Magogo bracht de twee samen in een concert waar afbeeldingen doorheen waarden van Claude Monet, aartsvader en naamgever van deze stroming.(...) Maar het meest geslaagd was de combinatie van beeld en muziek bij Fauré's Impromptu voor harp. Terwijl Wentinks vingers zich behendig langs de snaren repten zag je close-ups van haar handen, opgloeiend in het gouden schijnsel van de harp. De beelden werden afgewisseld door projecties van het schilderij 'Impression: Sunrise', met een paar bootjes net zichtbaar op een spiegelende zee."
uit: Brabants Dagblad (René van Peer), ma 29 september 2008

Magogo en gasten raken ziel van Carmina Burana
"Magogo’s Carmina Burana groeide uit tot een muzikaal spektakelstuk, een van de hoogtepunten uit Ma­gogo’s nog korte bestaan (...) De uitvoering van de Carmina was indrukwekkend. De schoonheid van deze compositie kwam schitte­rend aan het licht. De Teutoonse kracht van het uitgebalanceerde Brabant Koor was memorabel. Uit­blinkende solisten als bariton Mar­tijn Sanders en sopraan Lisette Bol­le haalden het onderste uit de kan en raakten de ziel van Orffs mu­ziekstuk. De perfecte timing van de slagwerkers van Magogo deed de rest. De energie spatte van het podium. Een topprestatie niet in de laatste plaats door een driftig di­rigerende Arjan Tien."
uit: Magogo en gasten raken ziel van Carmina Burana, Brabants Dagblad
(Mark van de Voort), za 12 april 2008


Symfonie is belevenis voor iedereen
"De 'Symfonie voor Iedereen' was bovenal een belevenis voor iedereen. Door de pakkende muziek, doordat de luisteraars een tijdje lang ook mee konden doen, maar ook door de manier waarop het camerateam werd ingezet.Op het projectiescherm achter op het podium zag je prachtige closeups van geconcentreerde muzikanten (...) Zowel kinderen als ouderen vonden het geweldig om samen op het podium te staan, deel uit te maken van een groot orkest, en met zijn allen een prachtig spannend muziekstuk te spelen."
uit: Symfonie is belevenis voor iedereen, Brabants Dagblad
(René van Peer), ma 10 maart 2008


Enthousiasmerend, vlot en met een tikkeltje schalkse humor
"Klassieke muziek op het concertpo­dium moet een belevenis zijn. Het Magogo Kamerorkest doet er wer­kelijk alles aan. Van fleurige pro­grammaboekjes en podiumrook tot kroonluchters, projectiescher­men en roze gordijnen. Voor hun Valentijnsconcert in de goed gevulde Concertzaal Tilburg is alles uit de kast gehaald. Zelfs meesterpianist Ronald Brautigam schuift aan. En het moet gezegd, de concerten van Magogo pakken steeds professioneler uit. Het Ma­gogo weet precies wat het doet, en heeft in dirigent Arjan Tien de ide­ale leidsman. Enthousiasmerend, vlot en met een tikkeltje schalkse humor."
uit: Brabants Dagblad (Mark van de Voort) ma, 18 februari 2008


Waagstuk veertiende symfonie van Sjostakovtisj
"Magogo liet afgelopen zaterdag horen hoezeer het zich ontwikkeld heeft. Het was een waagstuk om de veertiende symfonie van Dmitri Sjostakovitsj op het programma te zetten: een cyclus van elf liederen met de dood als centraal thema, geschreven voor een klein strijkorkest en percussie.De heftigheid en diepgang van de emoties maken de uitvoering een enorme uitdaging. Dirigent Arjan Tien sleepte zijn musici met succes door deze muzikale dodenrit.Passages waarin de strijkers de muziek net even aanstipten door met hun stokken op de snaren te tikken, zetten je op het puntje van je stoel. Hier liet Tien zijn ensemble op de rand van de stilte balanceren."
uit: Magogo langs de randen van de stilt, Brabants Dagblad
(Rene van Peer) 5 november 2007

Magogo vol vuur
“Er werd vol vuur gespeeld, goed gearticuleerd en gefraseerd….De muziek werd ondersteund door fantasierijk camerawerk dat de verrichtingen van de musici uitvergrootte en met licht- en sfeerbeelden de verbeelding op een aangename manier op gang bracht.”
Brabants Dagblad, 23 april 2007